Biosana

Ścieżka Kneipp'a
zobacz więcej

Linfogei - funkcja urządzeń Vip

DRENAŻ LIMFATYCZNY W MEDYCYNIE I MEDYCYNIE ESTETYCZNEJ - WYKŁAD

Dr Amalia Pieve

Limfatyczny układ naczyniowy składa się z grupy kanałów (dróg limfatycznych), których zadaniem jest gromadzenie limfy z tkanek (płynu organicznego mającego skład podobny do plazmy), oraz doprowadzanie jej do układu nerwowego; w jego skład wchodzą również grupy organów: węzły chłonne, posiadające wiele złożonych funkcji. We wszystkich tkankach układ limfatyczny ma początek peryferyjny; składa się z naczyń limfatycznych (bardzo małych kanałów o cienkich ściankach), przeważnie tworząc sieci o całkiem zróżnicowanej architekturze. Z sieci tych wywodzą się większe naczynia zbiegające się z obszarów peryferyjnych do układu centralnego mającego cieńsze ścianki oraz zastawki ułatwiające przepływ limfy oraz zapobiegające jego cofaniu się. Zakończenia układu centralnego zbierają limfę pochodzącą z różnych części ciała i powodują jej przepływ do systemu żylnego w miejscu, gdzie spotykają się żyły podobojczykowe i wewnętrzne szyjne. Te gałęzie zakończeniowe utworzone są przez przewód piersiowy, nieparzysty, który rozpoczyna się w części podprzeponowej ciała oraz przez inne trzy sparowane, symetryczne przewody: przewód podobojczykowy, przewód szyjny i przewód oskrzelowy. W związku z tym układ limfatyczny należy uważać jako uzupełniający układ nerwowy, chociaż pozostaje on autonomicznym systemem krążeniowym z własną niezależną charakterystyką. Jego głównym zadaniem jest drenowanie płynu tkankowego lub limfy z organów i tkanek.

Limfa tkankowa powstaje przez cały czas na skutek filtracji przez ściany naczyniowe: częściowo jest wchłaniana na powrót przez same naczynia, a częściowo spływa do sieci limfatycznej. Jej rola jest bardzo istotna, ponieważ działa jako połączenie pomiędzy krwią a komórkami tworzącymi różne tkanki, dostarczając im środków odżywczych i usuwając produkty przemiany materii. Woda i substancje rozpuszczone są filtrowane przez odcinek tętniczy naczyń krwionośnych dzięki ciśnieniu naczyniowemu, które w tej sekcji jest wyższe, niż ciśnienie onkotyczne białek plazmy; w żylnym odcinku naczyń woda i substancje rozpuszczone są ponownie wchłaniane dzięki ciśnieniu onkotycznemu, które jest wyższe niż ciśnienie naczyniowe. Procesy te są nadzwyczaj istotne przy regulacji ilości wody i substancji rozpuszczonych pomiędzy łożyskiem naczyniowym oraz przestrzeniami międzykomórkowymi. Przy tych zjawiskach układ limfatyczny ma największe znaczenie, ponieważ przyczynia się do utrzymania gradientu ciśnienia onkotycznego i międzynaczyniowego dla płynów, które są konieczne do prawidłowego działania procesów filtracji przy ponownym wchłanianiu.

Ilość limfy, którą transportuje układ limfatyczny w ciągu 24 godzin obliczono na około 2-4 litrów u człowieka. Przepływ ten ulega wahaniom w szerokich granicach zgodnie z nastrojem oraz stanem aktywności fizycznej, takim jak odżywienie oraz różne inne warunki. Wynika stąd oczywiście fakt, że prawidłowe funkcjonowanie układu limfatycznego stanowi podstawę do prawidłowego odżywienia wszystkich tkanek. Jest to nawet bardziej widoczne, jeśli rozważamy układ limfatyczny jako opcjonalny sposób drenowania wody oraz substancji rozpuszczonych o mniejszych rozmiarach, ale również obowiązkową drogą usuwania białek z przestrzeni międzykomórkowych i przekazywania ich do krwi: w rzeczywistości białka międzykomórkowe nie mogą już powrócić do naczyń włosowatych i muszą powrócić do ogólnego obiegu krwi przez drogi limfatyczne. Takie krążenie białek jest całkiem istotne: około 60% białek plazmatycznych opuszcza naczynia krwionośne i wpływa do szczelin w celu wykonania złożonych działań, a następnie powraca do obiegu krwi przez drogi limfatyczne. Limfa ma podstawowe znaczenie nawet dla transportu lipidów i to nie tylko w odniesieniu do wchłaniania tłuszczu międzykomórkowego, które ma miejsce jedynie praktycznie tylko drogami limfatycznymi, lecz także w odniesieniu do usuwania płynów z przestrzeni międzykomórkowych; jeżeli chodzi o ścisłość, nie występują one w tym miejscu w formie pojedynczych molekuł, lecz zorganizowane są w grupy lipoprotein które, dzięki swoim rozmiarom, nie mogą wnikać do naczyń krwionośnych, a łatwy dostęp uzyskują jedynie do naczyń limfatycznych.

W związku z tym układ limfatyczny ma podstawowe znaczenie w utrzymaniu prawidłowych gradientów ciśnienia onkotycznego i międzynaczyniowego płynów, usuwając zarówno wodę, jak i złożone molekuły z przestrzeni międzykomórkowych. W prosty sposób możemy wywnioskować znaczenie prawidłowego funkcjonowania układu ze stanu obrzęków limfatycznych, czyli specjalnego stanu przewlekłego obrzmienia tkanek wynikającego z występowania przeszkód na drodze przepływu limfy. W rzeczywistości w tej sytuacji ma miejsce nagromadzenie płynu o wysokiej zawartości białek w przestrzeniach międzykomórkowych. Poprzednio wspomnieliśmy o obecności specjalnych organów wzdłuż dróg naczyń limfatycznych: węzłach chłonnych. W skrócie można powiedzieć, że dzielą się one na powierzchowne i głębokie, a ich zadaniem jest tworzenie limfocytów. Co więcej, w naszym ciele działają one jak bariera, chroniąc przed uszkodzeniem ciała przez obcymi substancjami i mikroorganizmami, które przypadkowo wniknęły w tkanki: w rzeczywistości dzięki działaniu specjalnych komórek, makrofagów, mają one działanie przeciwbakteryjne i odtruwające.

Układ limfatyczny a Cellulit

Nawiązując do rzeczywistego celu tego wykładu, powinniśmy wspomnieć o znaczeniu prawidłowego funkcjonowania układu limfatycznego w odniesieniu do powstawania cellulitu. Ostatnie badania przypisują bardzo istotną funkcję anormalnej akumulacji objętości wody w przestrzeniach międzykomórkowych, co zwane jest cellulitem. W rzeczywistości obszary nasiąków obrzękowych wraz z zaburzeniami mikrokrążenia, które można zaobserwować przez rozszerzenie naczyń, mają miejsce przed utworzeniem się stwardniałych tłuszczowych guzków włóknistych, którymi charakteryzuje się cellulit. W związku z tym prawidłowy drenaż limfatyczny ma bardzo istotne znaczenie w zapobieganiu tworzenia się cellulitu u osób z naturalną do niego skłonnością. W rzeczywistości zauważono, że przy wstępnym tworzeniu się cellulitu, wtórne drogi limfatyczne są przeciążone przez przepływ międzykomórkowy wywołany anormalną przenikalnością naczyń żylnych. W związku z tym zrozumiała staje się rola w możliwości interwencji skutecznymi metodami, a ja specjalnie wskazuję na drenaż limfatyczny jako pomoc w mikrokrążeniu. Co więcej, taka technika jest podstawą w przypadkach występowania rzeczywistych przeszkód w przepływie limfy. Wskazuję na przypadki obrzęków limfatycznych, a zwłaszcza na występujące po operacjach chirurgicznych (dla przykładu obrzęk limfatyczny ramion po zabiegu amputacji sutka).
Innym obszarem patologii, gdzie uzyskano doskonałe rezultaty dzięki metodzie drenażu limfatycznego jest kuracja bólu głowy. W rzeczywistości, w tym stanie patologicznym, objawy bólu wywołane są przez rozszerzenie naczyń żylnych w obszarze zewnętrznej tętnicy szyjnej z obrzękowym zablokowaniem ścian komórek. Poprawa w ponownym wchłanianiu limfy w tej sytuacji daje spore korzyści w leczeniu objawów bólu. Ponieważ technika ta jest bardzo trudna do przeprowadzenia ręcznego, w naszych centrach używamy urządzenia elektronicznego leczącego ciało w sposób przyjemny i bezbolesny, interweniującego głęboko we wszystkie tkanki ciała, gdzie podstawowymi substancjami są limfa i krążące ciecze pozakomórkowe.

Urządzenie Vip Linfogei wykorzystuje zaprogramowane prądy odtwarzające, wraz z rytmem serca, aktywatory drenażu i wchłaniania, przede wszystkim drenując dosiebne, a następnie odsiebne drogi limfatyczne, w celu pozostawiania zawsze wolnych dróg drenażowych. Wszystko to uzyskiwane jest poprzez wysyłanie serii impulsów dochodzących do zakończeń nerwowych, kolejno reagujących na te bodźce, wywołujących ruchy mięśniowe dające ciśnienie, które musimy uzyskać jako naturalne ciśnienie pochodzące od samego ciała. Rytm serca i skurcze mogą być łączone dzięki procesorowi „CARDIAC” umieszczonemu wewnątrz urządzenia, który dzięki sondzie umieszczonej na palcu klienta, wykrywa rytm serca, następnie wysyła sygnał do analizatora, który zwraca go do ciała jako impuls fizjologiczny. W tym samym czasie, niezależnie, wykryty rytm serca przesyłany jest na wyświetlacz optyczny oraz na przyrząd cyfrowy umieszczony na panelu urządzenia (aktualizujący wartość co 60 sekund). Oczywiste jest, że bodźce, ustawiane przez komputer, aplikowane są w perfekcyjny sposób, przez to umożliwiając limfie podążanie z własnym biegiem przy doskonałej synchronizacji czasu i czynności, zgodnie z jej rolą. Zabieg drenażu jest w całości wykonywany przez urządzenie Vip, bez interwencji operatora. Dysponuje czasomierzem, wyłączającym urządzenie na żądanie. Również, dysponuje pokrętłami dla każdego wyjścia impulsu z możliwością regulacji niezależnej od siebie nawzajem. Odpowiednie lampki zaświecą się, gdy impuls przejdzie z jednego kanału do innego. Dysponuje również dwoma wskaźnikami kontrolnymi pokazującymi przez cały czas aplikowane ciśnienie robocze, automatycznie łączące się z kanałem działającym w danym momencie. Oprócz tego, dysponuje trzema regulatorami częstotliwości, czasu przerwy i czasu działania. Jeżeli chodzi o „CARDIAC” oraz połączenie z rytmem serca, modół ten zawiera mikroprocesor ustawiony na marginesy bezpieczeństwa; w rzeczywistości, jeśli pacjent ma rzadkoskurcze lub częstoskurcze, urządzenie nie zadziała, ponieważ pacjent nie spełnia wymogów, by mógł być poddany drenażowi.

NIEKTÓRE DANE TECHNICZNE URZĄDZENIA VIP LINFOGEI ORAZ MODUŁU CARDIAC

• napięcie zasilające impulsów to 9 V.
• częstotliwość dozowana jest jako serie impulsów zmienne od 5 do 10 milisekund, modulowane zgodnie z rytmem serca.
• maksymalny prąd wyjściowy przy obciążeniu rezystancyjno-impedancyjnym to 30 miliamperów.
• działanie może być regulowane od 1 do 20 sekund; przerwa może być regulowana od 1 do 60 sekund
• wyświetlacz pokazuje do 99 uderzeń serca na minutę
• całkowita moc pobierana przy pełnym obciążeniu: maksymalnie 100 W

Made by Webprovider